Անկարող կառավարություն

ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն այսօր շրջել է մայրաքաղաքի մի քանի խանութներում: Վարչապետը ծանոթացել է ապրանքների գներին և խանութներում առկա տարադրամի փոխանակման կետերի աշխատանքներին: Ճիշտ էլ արել է, որովհետև գոնե իր աչքերով, առանց նազիր-վեզիրների մատուցած «վարդագույն հեքիաթների», կարող է ծանոթանալ իրական պատկերին, ոլորտում տիրող վիճակին, նաև ստվերային դրսևորումներին ու, որ ամենակարևորն է՝ ժողովրդի խեղճ ու կրակ վիճակին: Հատկապես վերջին հանգամանքը պետք է հուզի վարչապետին, որովհետև նա ու նախարարները բավականին բարձր աշխատավարձ են ստանում՝ մեր գրպանների հաշվին, մեր կյանքի որակը բարելավելու նպատակով:

Եթե այս չափանիշով գնահատենք կառավարության գործունեությունը, ապա այն արժանանալու է «անբավարար» գնահատականի, ու խնդիրն այն չէ, որ ես կամ մեկ ուրիշը համառորեն չենք ուզում տեսնել, հասկանալ օբյեկտիվ պրոբլեմները: Դրանք կան ու իսկապես միայն Հայաստանով չեն պայմանավորված:
Բայց ես կառավարությանը մեղադրում եմ երեք հարթության մեջ:
Առաջինն այն է, որ ձևավորված է համակարգ, որը ծառայում է ոչ թե մարդուն, այլ ինքն իրեն: Դրա ամենացցուն դրսևորումը դարձավ «Նաիրիտի» պատմությունը, երբ ակնհայտ դարձավ, որ «վերևներին» բացարձակապես չի հուզում 18 ամիս աշխատավարձ չստացած մարդկանց ճակատագիրը:
Մեր կառավարությունը չունի նաև զարգացման ռազմավարական ծրագիր, ինչը թույլ կտար՝ ժամանակին ու հստակ կանխատեսել հնարավոր ռիսկերը ու մշակել դրանց չեզոքացմանն ուղղված քայլեր: Լավագույն դեպքում՝ մեր կառավարությունը վազում է իրադարձությունների հետևից, ինչի խոսուն վկայությունն է նաև Հովիկ Աբրահամյանի այսօրվա այցը խանութներ: Դա այլևս որևէ ձևով վիճակ չի փոխելու, ոչ էլ կանխելու է դրամի արժեզրկումը կամ նպաստելու է մարդկանց գնողունակության բարձրացմանը:
Վերջապես, մեր կառավարությունը չի կարողացել դիվերսիֆիկացնել մեր տնտեսությունը, ինչի պատճառով մենք մնում ենք ռուսական ճգնաժամի փլատակների տակ: Կարելի է լինել ԵԱՏՄ անդամ, սակայն ունենալ ավելի ճկուն տնտեսություն: Ինտեգրացիայի ջատագով Ալեքսանդր Լուկաշենկոն իր նախարարներին հանձնարարում է չաղոթել ռուսական տնտեսության համար ու նոր շուկաներ փնտրել:
Եթե այս սկզբունքային խնդիրները չլուծվեն, ճգնաժամը մեր տնտեսության համար կայուն ու երկարատև կլինի:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• ՔԿ-ի «փուչիկը» և հատված «կարմիր գծերը»
• Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հաշվեհարդարը՝ հարված հանրային համերաշխությանը
• Ինչու՞ է Հաջիևն ավելի վստահ, քան՝ Փաշինյանը
• Սպառված իշխանության ախտանիշը
• Քծնանքից՝ դավաճանություն
• «Այլընտրանք» փնտրում են list.am-ու՞մ. Փաշինյանի հայտարարության հետքերով
• «Աննախադեպ ինքնիշխանություն»՝ երկու պարտադրված հանրաքվեով
• 5 միլիարդ դրամ պարգևավճար. ո՞ւմ և ինչի՞ համար
• Մեռելածին խորհրդարան՝ դեռ առաջին նիստից առաջ
• Մակրոնի երրորդ շնորհավորանքը․ ծաղրա՞նք, լեգիտիմացո՞ւմ, թե՞ «ինքնիշխանության» «գնահատական»
• «Դարի ահաբեկչության» վարկածը փլուզվում է
• Իրավական «բեսպրեդելի» անտեսանելի զոհերը
• «Խաղաղության» վերսալյան մոդելը՝ տնտեսական դրսևորմամբ
• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների

Մեկնաբանություններ